Ibidem

Autor: Słownik Polny, Gatunek: Poezja, Dodano: 29 grudnia 2017, 14:31:46

Ibidem


Pod koniec roku w ibidem

steranym idę Beskidem.

Szlak, jakby z Wisły na Stożek,

gnie się w wisielczym humorze.

Mnie pękł, jak przed laty, wibram -

nikt z przeznaczeniem nie wygrał.

 

Dziewczyna - jej piersi pamiętam,

twarz, imię zgubione w odmętach

przeszłości – wyznaje mi ljubow

większą niż Wielki Luboń.

Lat zaspy rosną, w rakietach

ja, obok stara kobieta,

 

przez śniegi, przez śniegi sterani,

nowa, kolejna pani,

złamany wibram i życie

szlag trafił; szlak wnet zasypie,

ni słychu po nas ni widu.

Jeno tęsknota Beskidu

 

na sztucznie śnieżonym stoku

wyje pod koniec roku.

 

Komentarze (3)

  • Złamany wibram przepięknie wybrzmiał w tym nastrojowym wierszu marszowym:)

  • No, to sobie pobiegałam po słownikach. Jeden wiersz, dwie wycieczki po rozum do głowy. :)

  • Wspomnienia, wspomnienia...

Musisz być zalogowany, żeby dodawać komentarze. Zaloguj się
Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się