Je suis Bolek

Autor: Słownik Polny, Gatunek: Poezja, Dodano: 19 lutego 2016, 10:08:44

 

Je suis Bolek


Niech raz się skończą moje niedole !

Nim go wykończą – przyznam się ! Bolek,

taki prawdziwy, to jestem ja !

Od dziecka miałem swojego psa.

 

Gdy nikt nie patrzył, na łące, w krzakach,

wszystko co tajne – jam mu wypłakał,

trącany nosem lub z własnej woli,

np.: że Antek już się pierdolił,

 

z kim – nie powiedział, a ja jedynie

ze świńską fotą, i z sobą w kinie.

 

Dla mnie psie ucho było jak plaster

i tylko ono wie, że flamaster,

którym w dzienniku klasowym fiuta

wymalowano – dała mi Ziuta.

 

Mijały lata, Rzeczpospolite

ludowe, trzecie – walnęły kitę,

psy prowadzące przez życia fale

mnie - się zmieniły, za to ja wcale !

 

No może trochę, bo wyznam z bolem,

że to ja jestem ten podły Bolek.

 

 

 

Komentarze (2)

  • Już niedługo wielki jubileusz 1000 tekstów na licie.

    Tym samym wnoszę wniosek o zbiórkę na kwiaty dla słownika po 5 zeta od każdego.

    Małgorzata Sochoń mianowana skarbnikiem klasy.

    Bez wymówek.

  • Bolek i Lolek obalili komunizm.

Musisz być zalogowany, żeby dodawać komentarze. Zaloguj się
Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się